Söğütözün’deki masa, Maslak’taki kasa…!

SÖĞÜTÖZÜ’NDEKİ MASA, MASLAK’TAKİ KASA

FON VURGUNUNUN SİYASİ HARİTASI

Sesli Makale👇

Bugüne kadar kaç yüz bin kişinin birikiminin buhar olduğunu, SPK’nın nerede kaldığını, küçük yatırımcının ahını konuştuk.

Artık gözyaşlarını kurutup masanın altındaki gizli ajandayı, yani o korunan isimleri ve kirli yöntemleri konuşma zamanı.

Çünkü dosya derinleştikçe karşımıza finansal bir başarısızlık ya da piyasa riski değil; Ankara ile Maslak arasında mekik dokuyan kusursuz bir "siyasi vesayet organizasyonu" çıkıyor. Okuyucu haklı olarak soruyor:

"Tamam, soyulduk ama bu çarkı kim kurdu, parayı kimler nasıl kaçırdı?"

İşte soruşturma dosyasına giren, üzerindeki gizlilik kararı zorlanan o tap taze, mide bulandırıcı gerçekler...

Ankara'daki Hayalet Plazalar ve "Hızlı Çocuklar"

13-16 Eylül tarihlerinde, fon batmadan hemen önce tam 187,6 milyar lirayı çekip krizden tereyağından kıl çeker gibi sıyrılan 73 şirketin izi sürüldü.

Ne çıktı dersiniz?

Ticaret Sicil Gazetesi kayıtlarına bakıyorsunuz; bu şirketlerin 12 tanesinin adresi İstanbul’un finans merkezlerinde değil, Ankara Söğütözü’nde aynı plazanın aynı daire numarasında görünüyor!

Tek bir masa, tek bir sekreter, ama üzerinde dönen yüz milyarlarca lira...

Şirketlerin yönetim kurullarında ise finans profesörleri değil; eski bakan danışmanları, bürokrat yeğenleri ve siyasete sırtını dayayıp son 3 yılda sermayesini bin kat artıran "hızlı çocuklar" oturuyor.

AK Partili Eski milletvekili Şamil Tayyar’ın “Vurgun mahallindekiler bizim çocuklardı” itirafı boşa değilmiş. MASAK ve HTS (arama trafiği) kayıtları, Maslak’taki portföy şirketleri ile Ankara’daki denetim mekanizmaları arasında uzanan karmaşık bir ilişki ağını işaret ediyor.

Soruşturma kulislerinde adı geçen S.K., M.A., K.Y., B.T. ve E.Ç. başta olmak üzere bazı isimlerin bu süreçteki temasları ve bağlantıları üzerinde durulduğu belirtiliyor.

Bu isimlerin bir kısmının Ankara ile Maslak arasında kurulan finansal ve idari temas ağında çeşitli şekillerde gündeme geldiği öne sürülüyor. Soruşturma dosyalarına yansıdığı belirtilen görüşme ve temas kayıtları, bu ilişkilerin mahiyetine ilişkin soru işaretlerini büyütüyor.

Kayıtlara yansıyan trafik, tesadüf kelimesinin sınırlarını zorlayan bir tabloortaya koyuyor.

Dosyadaki ilişki ağı, bu çarkın yalnızca finans koridorlarında dönmediğini düşündürüyor.

Asıl soru artık paranın nereden çıktığı değil; bu büyüklükteki hareketlilik yaşanırken kimlerin gözünü kapattığıdır.

Gelelim "Gönüllü İade" Masalına: Çöp Arsayla Aklanma Oyunu

Adalet Bakanı Akın Gürlek’in açıklamalarında en çok övünülen konu "75 kişiden tahsil edilen 40,4 milyar liralık gönüllü iade" meselesiydi. Kamuoyu sanıyor ki bu adamlar pişman oldu, milyarlarca lira sıcak parayı devletin kasasına yatırdı.

Ancak soruşturmanın derinliklerinden sızdığı öne sürülen bilgiler, kamuoyuna anlatılan tablonun tamamını yansıtmadığı yönündeki tartışmaları büyütüyor.

İddiaya göre devlete "iade" kapsamında sunulan varlıkların önemli bir kısmı nakit değil.

Şüphelilerin ellerindeki çöp arsaları, imarsız tarlaları ve batık şirket hisselerini yandaş değerleme şirketlerine 10 katı fiyata raporlatıp devlete "iade" diye dayattıkları ortaya çıkıyor.

Yani fonzadeler, devleti ve milleti bir kez daha şişirilmiş çöp varlıklarla karşı karşıya bırakıyor; hapse girmekten kurtulmanın faturasını yine kamuya yüklemeye çalışıyorlar.

Bu bir iade değil, finansal şark kurnazlığıdır.

Vatandaşa Sistem Hatası, "Bizim Çocuklara" Gece Yarısı Robotları

İşin teknolojik soygun boyutu ise daha da vahim! 

15 Eylül gece yarısı 455 bin küçük yatırımcı mobil uygulamaya girmeye çalışırken ekranda "Sistem hatası" alıp donup kalırken; 13 Eylül gecesi saat 23.45 ile 02.00 arasında arka kapıdan ne yapıldı biliyor musunuz?

Yüksek frekanslı işlem yapan özel algoritmalar (robotlar) devreye sokuldu.

Saniyede binlerce işlem yapan bu botlar, ayrıcalıklı hesapların milyarlarını sıfır kayıpla çekip yurt dışı saklama hesaplarına ve kripto varlıklara aktarırken; gariban vatandaş sabah ekranda sıfırlanmış birikimini izliyordu.

Bu soygun insani bir panikle değil, yazılımsal bir soğukkanlılıkla yapıldı.

Akraba Zırhı Deliniyor mu?

Mal varlığı dondurulan 417 kişilik listede kimler var dersiniz? Aktif bir bakan yardımcısının bacanağı, eski bir üst düzey mülki idarecinin kızı, görevdeki valilerin yakınları...

Şu an yargı koridorlarında büyük bir kriz tırmanıyor. Birileri bu "dokunulmaz" isimleridosyadan tefrik etmek, yani sessizce ayırıp kurtarmak için savcılara baskı yapıldığı iddiaları var.

Metin Külünk’ün "kepazelik" dediği, Savcı Sayan’ın "belgeleri açıklarım" diye tehdit savurduğu kırılma noktası tam olarak burasıdır.

Artık kimse bize "piyasa riski", "küresel kriz" masalı anlatmasın.

Bu kriz, piyasanın doğal akışı değildir.

Siyasi nüfuzla beslenmiş, algoritmalarla soyulmuş, Ankara'daki hayalet ofislerde kurgulanmış ve çöp arsalarla aklanmaya çalışılan devasa bir organizasyondur.

Ortada sadece kaybolan paralar değil, cevabı verilmeyen sorular da var.

Denetlemesi gerekenler neredeydi?

Uyarı mekanizmaları neden çalışmadı?

Bu kadar büyük bir hareketlilik yaşanırken kimler seyirci kaldı?

Kamuoyunun öfkesi tam da bu noktada düğümleniyor.

Bu saatten sonra yapılması gereken, birkaç piyonu hapse atıp dosyayı kapatmak değildir.

Söğütözü'ndeki o masa ile Maslak'taki o kasa arasında kurulan bu kirli çark tamamen kırılmadıkça; o "dokunulmaz" akrabaların yakasına yapışılmadıkça, bu ülkede ne adaletten söz edilebilir, ne de devlete olan güvenden.

Soru artık şudur: Hukuk, bu Allah’tan korkmaz, kuldan utanmazların ve o çok ünlü soyadların kapısına dayandığında duracak mı; yoksa nereye kadar giderse gitsin sonuna kadar sürdürülecek mi?

Allaha emanetsiz!

Vesselam.