Siyasi yasaklara dün Erdoğan, için Saraçhane’ ye koşarkende karşıydım, bugün İmamoğlu’ na ceza verilirkende karşıyım.
Altını kalın olarak çiziyorum.
Erdoğan’ a ceza verilirken devlet açıktan taraf olmuş ve Erdoğan’ ı ömür boyu siyaset yapmaktan men etmişti.
“Artık muhtar bile olamaz” manşetleri atılmıştı.
Evet muhtar olamadı ama 20 senedir ülkeyi yönetiyor.
İmamoğlu’ na verilen ceza ne kadar ‘hakaret davası’ denilsede apaçık bir siyasi davadır.
Hukukçuların hakim görüşü davanın üst mahkemeden döneceği, bozulacağı ve burdan bir siyasi yasağın çıkmasının zorlama olacağı yönünde. Siyasi yasak olsada ancak 3 yıl gibi bir süre ile sınırlı olacağını belirtiyorlar.
İmamoğlu, aday olursa tam seçim sattı mahalinde cezası onanacak ve adaylığı düşürülecek, muhalefet adaysız kalacak vs. Bunlar işin magazin tarafı, öyküsü.
Öyleyse ablayla el ele vererek acele hareket edilmeli ve kamuoyunda mağduriyet algısı bir an evvel oluşturulmalıydı.
Yola çıktım Ankara’ dan ışık hızıyla geliyorum.
Şunuda ifade edeyim; bu dava asla bir mağdur, kahraman çıkarmaz.
Bitmiş, kesinleşmiş bir dava söz konusu değil.
İmamoğlu davası içinde birçok soru işaretini barındırıyor.
Avukatlar dava öncesi İmamoğlu’ nu arıyor ve “İstiyorsanız davayı tehir ettirebiliriz’ diyorlar.
İmamoğlu, hayır cevabını veriyor ve ekliyor “Bugün mutlaka karara bağlanmalı” diyor.
Ve halkı belediye önüne davet ediyor.
Sonuçtan emin gibi.
Yakın çevresine ‘Sabırlı olun Aralık ayı sonu itibariyle ibre benden yana dönecek” diyor.
Kılıçdaroğlu’ na danışmanları “Bu davadan bir şey çıkmaz, Almanya ziyaretinizi ertelemeyin” diyorlar.
Kılıçdaroğlu, Türkiye’ de bulunmadığı anda karar açıklansın isteniliyor.
Operasyonun ilk ayağı mıydı?
Sonrası malum. Akşener ve İmamoğlu belediyede buluşup düğün – dernek kurup, sevinç çığlıkları atıyor, mağduriyeti, cezayı kutluyor. (!)
Ceza verdiği iddia edilen kesim rahatsız ve mutsuz.
Ceza alan ve mağdur olduğunu iddia edenler ise bayram sevinci içinde.
CHP genel merkezi İmamoğlu’ na Saraçhane yerine Yenikapı’ yı teklif ediyor.
İmamoğlu zinhar kabul etmiyor.
6 lider ayağıma gelecek diretmesi.
Bu ne gurur, bu ne kibir?
Doyulmaz bir ego.
İmamoğlu’ un, Akşener’ in fatihi, prensi, rabbi yessirli ve adayı olduğu herkesçe malum.
Adaylık için ikna sırası altılı masada.
Saraçhane – belediye önünde diretilmesi 5 lidere baskı oluşturmak, dayatmak ve İmamoğlu’ nun adaylığına mecbur bırakma projesinin bir parçasıdır.
Seçmenin desteği İmamoğlu’ ndan yana mesajını gür bir şekilde vermek.
Hedefe ulaşıldı mı?
Koca bir hayır. Plan tutmadı.
Kesinlikle bu dava bir operasyondur.
2023’ ün muhalefet liderini tayin etme operasyonudur.
Bu davanın kazananı şimdilik Sayın Akşener ve Sayın İmamoğlu’ dur.
Kaybedeni CHP, Kılıçdaroğlu ve AK Parti’ dir.
AK Parti çevreleriyle konuşuyorsunuz böyle bir karar beklemediklerini ifade ediyorlar.
İyide o zaman siyasete yön vermeye çalışan ‘akıl’ kimin, kimlerin?
Bir siyasi mühendislik projesi yürütüldüğü aşikar.
Sayın Kılıçdaroğlu, daha fazla operasyon yemek istemiyorsa, bir an evvel fiili durumdan resmiyete geçmeli.
Selahattin Demirtaş, açıklama yapıyor: “İmamoğlu’ nu Pınarhisar Cezaevine koyun”
“Her şeyin farkındayım” diyen manidar bir açıklama.
Bu dava garip, bir o kadar da tuhaf ve taşların elde kaldığı, tam hedefe ulaşmadığı bir dava.
Bir önceki yazımda iddia etmiştim, yineliyorum ve altını çiziyorum: Bu karar Sayın Erdoğan’ a rağmen alınmıştır. Tıpkı 29 Mart seçimlerinde alınan iptal kararı gibi.
Hiçbir siyasetçi rakibinin eline koz verecek bir sürecin içine girmez.
29 Mart seçimlerini iptale zorlayanlar İmamoğlu’ un mağdur olacağını ve daha güçlü geleceğini akıl edemedi falan demeyin.
Pekala biliyorlardı.
Sokağın sesinin bu kadar gür ve koro halinde çıktığını duymamış olamazlar.
Bu bir oyun ve oyun içinde oyun oynanıyor.
İstanbul tarihinin en başarısız belediye başkanlarından olan bir ismi kim, kimler neden sürekli yukarıya çekiyor?
Adam İETT otobüslerini çalıştırmaktan bile aciz.
Önde gelen iktidar ve Erdoğan muhalifi Prof. Erşan Şen, İmamoğlu için “Ucuz kahramanlık yapıyor” diyor ki tam gedikli bir cümle.
Ezcümle bugünün kazananı gibi görünenler yarının kaybedeni olabilir ler.
Yargı kararlarını beğenmeyebilir, eleştirebilirsiniz ama çıkan sonuca rıza göstermek zorundasınız.
Cumhuriyet tarihimiz yargı garabetleri ile doludur.
İstiklal mahkemeleri…
27 Mayıs mahkemeleri…
12 Eylül mahkemeleri…
28 Şubat mahkemeleri…
Balyoz ve kumpas davaları…
Cumhuriyet tarihimizden bugüne yargı kararları milletimiz üzerinde travmalar oluşturmuş, vicdanları kanatmış ve güveni sarsmıştır.
Yargı bağımsızlıktan ziyade tarafsızlık ilkesiyle karar vermelidir.
Bir devletin en güvenilir kurumunun yargı olması gerekir.
Maalesef yargı sürekli kan kaybetmektedir.
En büyük nedenide siyasi davalardır.
Bu davanın perde arkası aydınlatılmadan kesin bir yargı ortaya koymak, bir tarafa suç isnadında bulunmak doğru değil.
Helede insanların vicdanı ve cüzdanı arasında zorlanmaya, tercihe tabi tutulduğu böyle dönemde.
News
