Yaklaşan seçim takvimi toplumun her kesiminde bir hareketlilik göstermesi gayet doğal karşılanabilir.
Büyük deprem felaketi aslında birlik ve beraberliği pekiştirecekken farklı itirazları da beraberinde getirdi.
Özellikle gençlerin çoğunluğunda olan tribün tepkileri tamda bu zamana denk gelmesi ve depremin verdiği büyük yıkımın dışa vurulma yeri olarakda görülen yerler olarak tribünlerin işaret edilmesi bazı kesimlerce manidar olarak algılanabilir.
Ancak unutulmamalıdır ki, dünyanın her yerinde bu tür tepkiler olur.
Ve bu tepkiler genel olarak hükümetlere karşıdır.
Tarihi süreçte de toplum hareketler kalabalık meydanlardan cesaret alır.
Bizim ülkemizin de bu tür gençlik hareketlerinden yeterince ders almış ve deneyim kazanmıştır.
68-78 kuşağı gençlik harekeleri olarak da bilinen üniversite eylemleri gerek ülke ve gerekse gençlik üzerinde farklı dramlara vesile olmuştu.
Umudunu ve geleceğini gençlere bağlayanlar gün geldi “genç subaylar rahatsız” nidalarını da birilerine mesaj olarak yollamadılar mı?
Bekasını yetişmiş ve eğitimli gençlerde gören ülkeler, bunların başında kendi ülkemiz olmak üzere gençlik hareketlerinden ve gençlik itirazlarına da duyarsız kalmamaları gerekmez mi?
Doğruya alkış, eleştiriye tepki yaklaşımı kime ne kazandıracak?
Tribün eylemleri ve haykırışları elbette masumane olarak görülmeyebilir.
Şiddet ve kaos olmadığı sürece gençlik tepkileri devletin şefkatine de maruz kalabilir.
Ancak; devlet denen organizasyon kendini oluşturan bireyleri ancak kendi koyduğu ve yazdığı kanunlar ile frenleyebilir.
Bundan dolayıdır ki, “hukuk” denen bir adalet dağıtıcıyı icat etmiştir.
Ve bu çerçevede hareket edebilir.
Halk tayin ettiği ve vekil olarak atadığı idarecileri yeri geldiğinde eleştirir ve akabinde sesini de yükseltir.
Bu demokrasi denen yapının olmazsa olmaz koşuludur.
Bu koşullara riayet etme yemini yapılmıştır.
Bu şartlara uyum sağlayacak ve bu şartlara bağlı kalacak idareciler temsilde adalet sağlayabilirler.
Sonuç itibariyle, gelinen noktanın gerek yurttaşı ve gerekse denetim mekanizmasını sekteye uğratacak bir eylemler bütününden kaçınılması en idealidir.
Kimse gençlerden korkmasın.
Sonuçta her yönetici bu biyolojik süreci yaşamıştır.
Halkın vereceği kararın doğrultusunda bu sancılı döneminde geride kalacağı umudu toplumda hakim olmalıdır.
News
