Dostlar;

Sahabeden Katâde anlatıyor: “Bir defasında Peygamberimiz, kızı Zeynep’ten olan torunu Umamete boynunda olduğu halde namaza durdu.

Rükûa varırken çocuğu yere bırakıyor, kalktığı zaman da kaldırıyordu.” (Müslüm)

Rasulullah, hutbe vermekte iken Hasan ve Hüseyin geldiler.
Üzerlerinde birer kırmızı gömlek vardı. Yürüyorlar ve arada sürçüyorlardı.

Hz. Peygamber minberden indi, onları minbere taşıdı ve sonra şöyle buyurdu: “Allah’ın, mallarınız ve çocuklarınız ancak bir imtihan vesilesidir‘” sözü, haktır.

Şu iki çocuğa baktım.
Yürüyorlar ve sürçüyorlar. Sabredemedim dedikten sonra konuşmasına devam etti.

Sünen ebu Davut, çocukların pek sevilmeyip sertlikle yetiştirildiği bir toplumda, bu yanlış örfü kırmak üzere bir iki defa böyle davranması, bizim de torunlarımızı sırtımıza alıp dersi öyle yapmamızı teşvik için midir?
Yoksa gerektiğinde hoşgörüyle idareyi göstermek için midir?

Yoksa namazda sırtına çıkan çocukları düşmesin diye bir eliyle tutan o şefkatli Peygamber’dir Enes şöyle demiş: “Resulallah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), Ben (Bazen) namaza uzatmak niyetiyle giriyorum.
Fakat bir çocuğun ağlayışını duyunca annesinin ona karşı gösterdiği fazla şefkat ve üzüntüden dolayı namazı hafif kıldırıyorum buyurdular.”

Müslim, Rasulullah aleyhissalatu vesselam’ın bu tavrında şefkat ve hoşgörü ile beraber, o anneye tedbir alması için yumuşak bir ikaz da yok mudur?

Şimdi o annenin mahcubiyetini de düşünebiliyor muyuz?
İçlerinde koskoca sahabîlerin bulunduğu yüzlerce cemaat, Fahr-i Kâinat Efendimiz’in (asm) arkasında, derin bir huşu içinde iki rekât namaz kılmak için durmuşken, bizim çocuğumuz yüzünden (kısa kıraatle) herkes bu huzur ve feyizden mahrum kalmıştır.

Küçük çocuklar cemaatin huzurunu bozduğu zaman, velilerinin onları camiye getirmeleri caiz değildir.

Çünkü Hz. Peygamber; soğan, sarımsak ve pırasa yiyenleri mescide yaklaşmaktan men etmiştir.

Öyleyse namaz kılanlara eziyet eden her şeyin camide hazır olması caiz değildir.

İbni üseymin, siz camide bir ders hazırlarsınız.

Bunun için emek harcarsınız, bazen konuşmacı yüzlerce kilometre uzak yoldan gelir, insanlar da onu dinlemeye gelir.
Ama sorumsuz bir babanın yaramaz çocuğu dinleyenlerin dikkatini dağıtmaya yetiyor. 

Yedi yaşından küçük çocuklara gelince, evla olan onları camiye getirmemektir.

Çünkü onlar oyun oynayarak cemaati sıkıştırıp rahatsız ederler.

Yine evla olan onları camiye getirmemektir.

Çünkü namaz henüz onlara farz kılınmamıştır.

Siz camide bir ders hazırlarsınız.
Bunun için emek harcarsınız, bazen konuşmacı yüzlerce kilometre uzak yoldan gelir, insanlar da onu dinlemeye gelir.
Ama sorumsuz bir babanın yaramaz çocuğu dinleyenlerin dikkatini dağıtmaya yetiyor.
Küçük çocuklar cemaatin huzurunu bozduğu zaman, velilerinin onları camiye getirmeleri caiz değildir.

İbni üseymin, ne gariptir camilere çoğunlukla 3-5 yaşındaki çocuklar götürülüyor.

Temyiz çağındakileri getirmeyerek tefrite sapmak, annesiyle kalması gerekenleri ise camiye getirerek ifrata düşmek ne kadar doğru?

Hanefî mezhebine göre, mescidi necis etme ihtimali varsa mescide sokulmaları tahrimen mekruhtur.

Şafiilere göre, mümeyyiz olan çocuk dahi mescidi oyuncak hâline getiriyorsa mescide alınması haramdır.

Malikilere göre, çocuk ve delinin mescidi kirletme ve yaramazlık yapma ihtimali varsa mescide alınmaları haramdır.

Hanbelilere göre, mümeyyiz olmayan çocuğun ihtiyaç olmadan mescide girmesi mekruhtur.

Delinin hükmü de böyledir.