Ahiret yolcusu olan mü’min kardeşlerim!

En çok koruman gereken en kiymetli şey sermayen olan ömründür.

Fakat görüyorum ki en ucuz harcadığımız, kaybettiğimiz ve heba ettiğimiz şey yine ömrümüzdür.

İnsanoğlu, eşittir nefestir.

İnsanın ömrü nefeslerden ibarettir.

Eğer bu nefesler boşuna tüketilirse ömür de boşuna tüketilmiş olur. 

Halbuki; insanın sermayesi ömrüdür,  en çok koruması gereken şey ömür sermayesidir, sermaye yoksa kar da yok.

Dolayısıyla ömrü beyhude geçen bir insan ömre terettüp eden her faydalı şeyi yitirmiş ve kaybetmiş demektir.

Kul kıyamet günü Yüce Allah‘ın huzurundan birkaç şeyden sorulmadıkça ayrılamaz.

Bunlardan biri de ömrünü nerede tükettiğidir.

Eğer ömrünü din ve dünya menfaati için rızkını ve çocuklarının nafakasını temin etmek için, farzlarda,  vaciplerde, sünnetlerde cemaatle namazlarda, sohbetlerde, vaaz ve nasihatlarda, ilim meclislerinde zikir meclislerinde, insanların hidayetine ve Yüce Allah’a dönmeleri için harcadıysa sevabını ve karşılığını mutlaka alacaksın.

Yok ömrünü haramlarda masiyetlerde, olmaması gereken yerlerde, gıybette, malayani şeylerde harcadıysa onun da hesabını verilecektir.

Bazıları israftan konu açılınca sadece para israfı anlıyor olabilir.
Halbuki; birçok israf gibi vaktin, ömrün, zamanın israfı da en büyük kayıptır bizler için.

Yüce Allah‘ın bir kula değer vermediğinin delili, o kulun vaktini heba edip boşa geçirmesidir.

Fırsat olan rüzgarların esince bunu ganimet bil ve harmanını savur.

Zira her gürültünün sonu sükun ve duraklamadır.

Allah’ım!

Bizleri ve bütün mümin kardeşlerimizi ömrünü zamanını vaktini boşa tüketmeyen, ahiret azığı elde etmek için vesile kılan kazançlı kullarından eyle.