Doğduğu gün, öleceği gün ve yeniden hayata döndürülecegi gün, ona selam olsun. (Meryem,15)
İnsanın doğduğu ve dünyaya geldiği gün, öleceği gün ve dirilecegi gün, en yalnız olduğu, kendini yalnız hissettiği ve yalnızlık çektiği günlerdir.
Doğduğu zaman; aylardır içinde bulunduğu güvenilir, mahfuz ve masun mahallin dışında kendini buluyor ve kendini yalnızlık hissediyor, etrafında bulunanlar onun doğumuna seviniyorlar ama o kendini değişik bir ortamda buluyor ve ağlıyor.
Öldüğü gün; kendisini en çok seven, tanıyan/bilen insanların arasından ayrılıyor ve kendini daha önce hiç görmediğin insanların ve meleklerin arasında ve karşısında görüyor ve o gün, o sabah, o gece kişinin kendini yalnız hissettiği bir zaman oluyor.
İnsanların dirildigi gün (El ba’sü ba’d el-Mevt); ise kişinin mahşerde kendini belki yüz milyarların arasında gördüğü gündür ki, en çetin en zor ve kişinin kendini kimsesiz gördüğü gündür, yerdir.
Bu üç yerde Yüce Allah, özellikle Hz.Yahya‘ya ikramda bulunuyor ve ona güven veriyor.
Doğduğumuz gün aşağı yukarı belli ve geçti, öleceğimz günün (Yüce Allah, imandan ayırmasın) zamanı belli değil kesin ve önümüzde.
Diriliş günü ise, o da kesin ki kesin ve önümüzde.
Ölüm, kendisinden önce gelip geçen her şeyden daha zor, kendisinden sonra gelen her şey ondan daha zordur.
Hz.Yahya’nın Rabbi olan Yüce Allah bizim de Rabbimiz ve Allahımızdır.
Her şey onun kabzasında ve tasarrufundadır.
Ölüm günü sabahını ve diriliş günü sabahını ve muteâkib merhaleleri bizlere asan eylesin.
Ey Hz.Muhammed efendimizin Rabbî ve Allah’ı olan, (bizim de Rabbimiz ve Allahımız olan) Yüce Allah, ne olur bana/bizlere rahmet ediniz.
Layık olmasak bile Siz, bana/bizlere rahmet etmeğe layıksın.
Allahı’m!
Üç güç yerden son ve iki yerde bizi naçar bırakma.
Ya Muin, bize yardım eyle!
Ya Erham er-Rahim, bize ve ölmüşlerimize rahmet eyle!
Ya Gafur, bize ve ölmüşlerimize mağfiret eyle!
Amin.
News
