Öncelikle belirtelim ki statükonun partisi CHP’de değişim zordur.
Dönüşüm imkansızdır.
Genel başkanlar olağanüstü bir durum olmazsa, ancak emrihak vaki olduğunda değişir.
Atatürk, İnönü, Ecevit, Baykal ve Kılıçdaroğlu…
Bülent Ecevit, İsmet İnönü’ye baş kaldırarak ve kesin irade koyup, gemileri de yakarak genel başkan oldu. (1972)
Ardından yapılan seçimlerde CHP tarihinin en yüksek oy oranına ulaşarak Başbakan oldu ve Karaoğlan ünvanını aldı.
1980 darbesinde kapatılan CHP, 1992’de Deniz Baykal’la yeniden siyaset sahnesindeki yerini aldı.
2010 yılında kaset operasyonu ile genel başkanlığı bırakmak zorunda kaldı.
Aynı yıl yapılan kongrede dönemin CHP’deki en güçlü ismi Önder Sav’ın gayretleri, İstanbul İl Başkanı Gürsel Tekin’in çabaları ile Kemal Kılıçdaroğlu genel başkan yapıldı.
Ara dönemlerde CHP’de geçici süre genel başkanlık yapan isimlerde Hikmet Çetin ve Altan Öymen oldular.
13 yıldır CHP genel başkanlık koltuğunda oturan ve hiçbir seçim başarısı olmayan Kılıçdaroğlu, “Ben bu-ra-da-yım” diyerek mesajı direk İmamoğlu’na gönderdi.
Koltuğu garanti altına almak adına parti içi bir takım operasyonlar yaptı.
CHP MYK’yı baştan aşağı değiştirerek, örgütleride kendisine bağladı.
Mesaj açık; “Siz kaybettiniz, ben kazandım.”
Yıl sonunda CHP’nin il, ilçe kongrelerini tamamlayarak büyük kongreye gitmesi bekleniyor.
Büyük Kongrenin 2024 yerel seçimleri sonuna ertelenmesi ihtimal dahilinde.
İMAMOĞLU ADAY OLUR MU?
İBB Başkanı Sayın Ekrem İmamoğlu, kaybedilen seçim sonrası, “değişim” vurgusu yapan açıklamalarda bulundu.
Ürkek ve kısık sesle.
Genel başkan değişmeli diyemeyen İmamoğlu, “Kurulların değişmesi ile bu iş olmaz” diyerek ancak imada bulunabildi.
Teşkilatlar ve delegasyon üzerinde mutlak hakimiyeti olan Kılıçdaroğlu’nu o koltuktan indirmek şimdilik pek mümkün görünmüyor.
CHP elitleri ricalarla iknaya çalışıyorlar.
Kılıçdaroğlu’na CHP içinde rakip olabilecek yeğane isim İmamoğlu’dur.
İmamoğlu, bu cesareti gösterir ve “düşün peşime” der mi?
İşte orası muamma?
Liderler de olmazsa olmaz bazı özellikler vardır.
Cesur olurlar, dik dururlar, risk alırlar.
İmamoğlu ise bir adım ileri, iki adım geri atarak bir nevi nabız yokluyor.
Lider önden gider, gemileri yakar ve “Ben yola çıktım düşün peşime. Gelen gelir, gelmeyen kendi bilir” der, kitleleri ardından hedefe doğru sürükler.
Bülent Ecevit’in, AP’den ihraç edilen Necmeddin Erbakan’nın, Süleyman Demirel’in, Turgut Özal’ın ve Recep Tayyip Erdoğan’ın çıkışı böyle olmuştur.
Liderlik lütfen yapılacak, fırsat kollayacak, ehli keyif tavırlar sergileyecek bir alan değildir.
Ya lider olur ve gereğini yaparsın ya da evde oturur bağ – bahçe işleri ile meşgul olur, torun bakarsın.
İmamoğlu, CHP’ye genel başkan olmak yerine yeniden İBB başkan adaylığını tercih edecektir.
Aday yapılmayacağı tehlikesini yakından his edince şimdi kendini garantiye almak için taciz atışları yapıyor.
Kılıçdaroğlu’nu cumhurbaşkanı adaylığı yolunda en çok yorar iki isimden birisi de İmamoğlu’dur.
Bunun bir siyasi hesaplaşmaya döneceği kaçınılmazdır.
Diyelim ki, şartlar İmamoğlu lehine gelişti ve CHP’ye genel başkan oldu.
Bu defa daha büyük bir tehlike kapıdadır.
CHP’nin kahir ekseriyetinin öz evlad olarak kabul etmediği İmamoğlu, tabanın baskısı ile metazori bir biçimde CHP’ye genel başkan olursa, İmamoğlu yönetimindeki bir CHP ikiye bölünür ve soldan güçlü bir parti daha çıkar.
Seçimi birlikte kaybettikleri Kılıçdaroğlu ile İmamoğlu mutlaka mutabakata varmak zorunda.
Yoksa çanlar çoktan İmamoğlu için çalmaya başladı.
Hızlı ve hak edilmeyen yükselişler mutlaka beraberinde daha hızlı düşüşlere sebep olur.
Başta CHP İstanbul İl Yönetimi ve Canan Kaftancıoğlu olmak üzere parti teşkilatlarının büyük bölümü İmamoğlu’nun bırakın CHP’ye genel başkan olmasını, yeniden İstanbul’a aday yapılmasına bile tavırlılar.
(İmamoğlu ile birlikte hareket eden ilçe belediye başkanları da topun ağzında.)
Çoktan rezerv koydular bile.
İstanbul’un İmamoğlu ile yeniden kazanabilmenin zorluluğunu sağır sultan dahi duydu.
2024 Yerel seçim süreci siyasi bir figürün hazin sonuna çok yakın.
2019 yılından beri kendine hedef olarak belirlediği cumhurbaşkanı adaylığı yerine, İstanbul’a hizmet odaklı çalışsaydı ve başarılı bir belediye başkanı olarak gönüllerde neşv-ü nema bulsaydı bugün farklı bir İmamoğlu portresi konuşuluyor olacaktı.
Soru: Önder Sav ve Gürsel Tekin şimdi siyasi olarak hangi konumdular?
Siyaset, tarihten dersler alma ve içselleştirme sanatıdır.
NOT: Sayın Ekrem İmamoğlu’na açık mektup olarak yazdığım bu yazı, bazı CHP’li dostlardan yoğun tepki almıştı. Aşağıdaki linkten yeniden okumalarını diliyorum.
News
