Gam ve keder sahibi olan insanoğlu!
Gam ve üzüntü muhakkak ki kalkacak; kederi, üzüntüyü, hüznü giderecek olan şübhesiz Yüce Allah‘tır.
Hz Yusuf‘un zindandan kurtulup çıkmasının serüveni, Yüce Allah‘ın, Padişah’a gösterdiği bir rüya ile başladı.
Bir bomba atılıp cezaevinin duvarları yıkılmadı.
“Hz.Yusuf’u bir kurtarma ekibi bir operasyonla kurtarmadı.”
(Yûsuf: 44)
“Hz. Musa ve ordusunun önünde deniz, arkasında Firavun ve ordusu varken kurtuluşunun nasıl olduğunu bilmeyen mi var?
Değneğini Yüce Allah’ın emriyle denize vurup denizin yarıldığını” ve müteakib olup bitenleri zaten Kur’an-ı Kerim anlatıyor.
(Şu’ara: 62, 63)
Hz. Yunus, üç karanlık içinde gecenin, denizin, balığın karnı karanlığında iken ne balık yakalandı, ne balık karnı yarıldı.
“Yüce Allah’ın emriyle oradaki ikameti bitince balık onu “Issız bir kaya’ya bıraktı.“
(Saffât: 145)
Hz. Eyyub, bunca hastalık ve sıkıntıların akabinde yüce Allah ona:
“Ayağını yere vur (dedik), işte yıkanılacak ve içilecek serin bir su” ferman buyurdu.
Yüce Allah’ın izniyle sağlığına kavuştu ehlini ve bir o kadarını rahmetiyle lutfetti.
(Sad: 42,43)
Bu misalleri çoğaltmak mümkündür.
Sonuç olarak; mü’minler Yüce Allah‘a iltica eder de sebeblere sarıldıktan sonra O’na tevekkül ederlerse, onlara mutlaka bir çıkış ihsan eder.
Unutmayalım ki, musibetler ve sıkıntılar kırbaç gibi incitir, ilaç gibi de tedavi eder.
Nefsini kınamayı bilip veya nefsini hesaba çekebilen kişi, hem kendi nefsini eleştirip hem de bizlere nasihat edince şöyle bir durum ortaya çıkıyor.
Ey nefsim ne oluyor bana!
Bir taraftan dünya malını (Helal bile olsa kaldı ki helal haram dinlemeden) biriktirip topluyorum ama yarın dünyadan ömür boyu giydiğim elbiselerin hiçbirini giymeden müyesser olursa sadece kefenle bu dünyadan göçerken bu malı arkamda bırakıp gideceğim (Helal ise hesabı var, haram ise azabı var).
Eğer mümkün olursa insan bu dünyadan âhirete uğurlanırken, doğduğu zaman bir bez parçasına sarıldığı gibi yine bir bez parçasına kefene sarılacak.
“Andolsun ki, sizi ilk defa yarattığımız gibi teker teker bize geleceksiniz.” (En’âm: 94)
Kimisinin yaşı elli oldu hatta elliyi de geçti, bazılarımız elli yaşı çoktan geçti ve bu ömrüm oyunla oynaşla geçti, bu kadar boş yaşadıktan sonra kusurlu ve ihmalkar yaşadığım yetmiyor mu?
Nefis sanki sahibinin bu haklı serzenişine şöyle cevap veriyor: “Evet yetiyor, evet yetiyor.”
İki aldatıcı olan dünya hırsı ve uzun yaşama arzusu daha ne kadar seni mağrur edecek, daha ne zamana kadar oyun ve oynaş içinde kalacaksın, yetmiyor mu?
Çok çetin olan ahiret günü hesaba çekilmeden önce daha dünya da iken hiç olmazsa belli aralıklarla nefsini hesaba çekenlerden, dolayısıyla kıyamet günü hesabı kolay olacaklardan olmamız dileği ve duasıyla…
Allah’ım!
Bizleri ve bütün mü’min kardeşlerimizi iş işten geçmeden ahiret hazırlığını yapma çabasında ve gayretinde olanlardan eyle.
News
