Adamın dili fasih, konuşurken düzgün konuşuyor edebiyat parçalıyor ama keşke bu fasih dil kıyamet günü Yüce Allah‘a arz günü mahkeme-i kübra‘da azabtan kurtulsa da, bir de sahibini savunup onu da azab’tan kurtarabilse o zaman ne iyi olurdu.

Eğer bu dil ve sahibi dünya da gıybet malayani ve bu gibi şeylerden uzak kalmamış da tavayı azık ve sermaye olarak biriktirmemiş ise, böyle bir kul’un hayrı yoktur.

Buna mukabil dilini ve sair organlarını haramdan koruyan bir kişi, varsın dili fasih olmasın, varsın çok fasih konuşmasın varsın acem ve acemi olsun bu ona hiç zarar vermez.

Eğer iş konuşmaktan ibaret olsaydı iyi laf edenlerin başında bir tac olurdu.

Çünkü çok konuşuyor ama iş icraattan ibaretse bir karıncaya bile muhtaçdır.

Şöyle bir kaide vardır;

İtibar gören ve aslolan manalardır, kalıplar ve kaplar değildir.

Resulullah efendimiz, bu hususta bir Hadisi Şerifi şöyledir:

Ümmetim’in en şerli olanları, başka bir rivayette en buğz ettiğim ve kıyamet günü benden en uzak olacak olanlar, çok konuşanlar, haksız yere kendini zorlayarak lafı eyip bükerek ve tekrar tekrar ağızlarında dolaştırarak çok konuşanlar, konuşmalarıyla iftihar edip insanları küçük görerek, dillerini ve çenelerini sağa sola kaydıranlar, kibirlenip ağzını doldurarak kibirli kibirli yaptıklarıyla üstünlük taslayarak kendilerini önde görenlerdir. (Tirmizi: 2018)

Bir insan tabii ve fıtri olarak içinden geldiği gibi riyasız ve gösterişsiz hiç kimse ile alay etmeden, kimseyi küçük görmeden kendini zorlamadan ve hadis-i şerifte geçen afetlerden uzak olarak bir şeyler konuşuyorsa ve onun konuşmaları düzgün ve fasih olarak yansıyorsa bu da Allah‘ın bir lütfudur.

İnsanoğlunun konuşması ve mevcud  imkanlarının bütününü lütfeden yüce Allah‘tır.

Dişler, dil, ağız, boğaz, nefes, ses, seda senin etrafında seni dinlemeye gelen insanlar, seni dinleyenler tüm bunlar Allah‘ın lütfu ve nimeti değil midir?

O zaman faili yüce Allah’tır.

Sakın sebeblere ve aletlere takılma, nimete dalıp nimet vereni unutma.

Allah’ın sayılmayacak kadar nimetlerine gücümüzün yettiği kadar şükretmeyi bizlere nasip eylesin.

Haddini bilen, yanında duran, nimetten nimet vericiye şükreden kullarından eylesin.