Beşiktaş’la Fenerbahçe arasında oynanan derbi maçta futbolseverler iki takımın daha önce oynadığı maçlara bakarak bol pozisyonlu, bol gollü maç olacağını var sayarak tribünlere, ekran başına koştular.

Seyir zevki yüksek bir maç beklentisi bir hayli fazlaydı.

İki takımda öncelik olarak yenilmemek için sahaya çıkmışlar.

Galibiyet en son plan. Orta sahada paslaşmalar şeklinde geçen maçta, neredeyse ciddi bir gol pozisyonu dahi yoktu.

Beşiktaş’ın ilk yarı şut bile atamadı. Maç boyunca her iki takımım attığı şut sayısı toplam 17. Kaleyi bulan şut  toplam 3. Böyle oluncada gol sesi tabii olarak çıkmazdı.

Futbol adına izlediğim en silik derbilerden biriydi.

Hem Fenerbahçe hem Beşiktaş gol yeriz diye ödleri akıllarına karıştı.

6 maçta 20 gol atan, tempolu, hızlı oynayan, hücuma çabuk çıkan, rakibini presle boğan Fenerbahçe’den eser yoktu.

Orta sahalar düğün salonu gibiydi.

Al gülüm ver gülüm. Dar alanda kısa paslaşmalar.

Maçın gidişatı anlamak için Beşiktaş kalecisi Ersin ile defans oyuncusu Tayyip Talha arasındaki pas trafiğine bakmak yeterli.

İngiltere’deki derbide Manchester takımları arasında oynanan maçta toplam 9 atıldı. Bizim derbide bırak 9 pozisyonu, girişimi dahi olmadı.

Maçın en güzel bölümü tribündeki Beşiktaş taraftarının takımlarına maç boyunca verdiği destek oldu.

Televizyon başındakiler kesin uyumuştur. 

Yalnız şunuda belirtelim; Beşiktaş yarısı değilse bile en az üçte biri Rachid Ghezzal. Maçın başından beri oynamış olsaydı Beşiktaş adına birçok şeyi değiştirebilirdi.

Fenerbahçe’de ise maç kadrosunda bulunan Emre Mor sahada olsaydı oda takımı adına hakaretlilik getirirdi. Belki başka bir maç izlerdik.

Teknik adamların teknik, taktik maçı oldu. Satranç oyunu gibi hamleleri bol bir maç oynandı. 

Sonuç; uyutan ve futbolun renklerinden yoksun bir oyun. Futbolun en belirgin rengi goldür. 

Alın onu geriye bir şey kalmaz.
İki takım oyuncuları ve teknik heyeti yenilmedik ammada sevinmişlerdir, taraftarlar hariç.
Neyse bakalım önümüzdeki derbilere.

Saygılarımla.