Yerel seçimlere dört gün kadı.
Şehirlerin sokakları caddeleri bayrak, afiş, pankart, posterlerle dolu.
Yerler el broşürü, şablon yazılarla dolu.
Aday fotoğrafları ile giydirilmiş araçlar, anonslarla şehirlerin sokaklarında dolaşıyor.
Şarkılar, türküler, şiirler…
Siyasiler, partililer, iftar iftar, sahur sahur koşuyor.
Bu reklam türü üzerinde bu seçim sonrasında acil bir şeyler düşünülmeli.
Dünyanın birçok yerinde açlık kol gezerken bu israf bir hak mıdır?
Teknoloji çağında bunca kağıt, kumaş materyal ne kadar doğru?
Üstüne bir de çevrenin hali akıllara zarar.
Bu hengame içinde 31 Mart günü dananın kuyruğu kopacak.
Ak Parti ve CHP seçimi iki aday arasında bir mücadeleye çektiler. Ak Parti, CHP ve diğerleri.
Ak Parti’nin Yeniden Refah Partisi’ne, CHP’nin DEM’e ve İYİ Parti’ye çıkışlarının nedeni bu.
Bu partilerin tabanına yönelik hamleler seçmeni kendilerine oy vermeye ikna etmek.
Seçmen adeta iki adaya odaklandırılmaya çalışılıyor.
Sahada birebir temas modeli oldukça yaygın. Sokaklar ,adeta siyasilerin “işgali” altında. Cumhurbaşkanı Erdoğan seçim kampanyasını İstanbul merkezli ve CHP’nin beş yıldaki beceriksizliğini gündemde tutuyor. “İstanbul’un kayıp yılları” bu anlamda toplumda karşılık bulan bir argüman oldu.
CHP ise ne yazık ki hala darbe söylemleriyle oyalanıyor.
Taze Genel Başkan “Bu sefer gecenin üçünde gençler darbe yaparsa teslim olurum.” Diyerek bilinçaltı zihniyetlerini yine dışa vurdu.
Oysa darbelerden en çok gençler zarar görmüştü. Kimileri koltuk kavgası yaparken bir sağdan bir soldan ölen gençlerdi.
Kimileri televizyonun karşısında kahve içerken millet elleri ile tanklara dur diyordu.
Darbe zihniyeti hala ne yazık ki bu millet için kaos üretmeyi hayal ediyor.
Hasılı yoğun bir maratonun sonunda ipi göğüsleyecek olan adayı sandığın sahibi millet belirleyecek.
Bunca tempo içinde gönüllere dokunan, umut veren, güven veren, samimi duran milletten destek alacak.
Kafa kafaya giden büyükşehirler için sonuç sandık başında belli olacak.
Şimdi söz milletin kendisinde. Karne vakti. Hadi hayırlısı.
News
