DİNİ MÜBİN ALLAHIN’DIR
“Biz olmasak, filan olmasa işler aksar, o giderse ortalık tarumar olur, anneler böyle birisini bir daha doğurmaz, böylesini bir daha göremeyiz, o olmasaydı filan savaş, falan cihad kazanılmazdı.”
“O veya onlar olmazsa memleket elden gider, şunu yapmazsak olup biteriz, o kişi ,o efendi, o başkan, o hoca efendi…”
Yüce Allah‘ın gücü, kuvveti, kudreti ve nusratı yanında pek değeri yoktur!
Neden değeri yoktur?
Çünkü her şey yüce Allah ile kaimdir.
Hayatı, nefsi, nefesi, rızkı, zaferi veren odur; mazi, hal ve istikbal onun elindedir, dünya ve ahiret onun elinde hükmü ve tasarrufu altındadır.
Yol onun varlık onun, gerisi hep angarya.
Şiirde de şâir şöyle diyor: “Vazgeçilmez zannedilen o debdebe kişiler ölüp gittiler.
Onlar öldüler diye ne hayat durdu, ne insanlar öldü, ne cumalar aksadı, ne de bayramlar…”
Bütün bunlar kendini nefsini tanımadığı için, Allah’ı tanımayanların söylediği veya kendileri için başkalarının söylediği sözlerdir.
Bu sözlerden birisini ele alalım: “Filan sayesinde savaşı kazandık” bu cümlenin kati sonucu: “Zafer ancak aziz ve hakim olan Allah’tandır.“
(Âl’i İmran: 126) ayeti ile ele aldığımızda, bu sözün ne kıymeti kalır?
Hiç!
Meleklerin bir cihada müdahalesi, gerekli silahların varlığı, askerin çokluğu vesiledir.
Bunlar olunca zaferi bunlara bağlamayın, olmayınca de umud kesmeyin demektir.
Neden?
Çünkü her zafer Yüce Allah’tandır.
O’na dönün, zaferi O’ndan bilin.
Hz.Õmer (r.a), halife olur olmaz ordu komutanı olan Halit b. Velid’i azledip yerine Ebu Ubeyde amir b Cerrah’ı atadı.
Halid b. Velid Hz., Hz. Ömer’e: “Niye beni görevden aldın” diye sordu?
Hz. Ömer cevap vermedi.
İki üç kez tekrar edince dedi ki: “İsanlar Allah’ı bırakıp sana güvendiler. Halid varsa bir savaşta o savaş kaybedilmez diyerek zaferin Allah’tan olduğunu adeta unuttular, ihmal ettiler, ben bunu yıkmak için seni ordu komutanlığından aldım yoksa sende bir kusur yok” diye cevap verdi.
Bu kısa yazımızı Halid b. Velid Hz. ile ilgili çok çarpıcı bir tesbit ile bitirelim.
Halid b. Velid (r.a) onlarca cihada girdi ve hepsini kazandı.
Cephede şehit olmayı çok istediği halde olamadı ve yatağında vefat etti.
Niçin ve bunun hikmeti nedir?
Bunun hikmeti şudur: Rasulullah efendimiz ona Allah’ın kılıc’ı demişti.
Allah‘ın kılıcı olan bir sahabi, bir müşrik veya bir münafık veya bir yahudi veya beş para etmeyen bir kafir tarafından şehid edilseydi, kafirler, “Muhammed’in, Allah’ın kılıcı dediği kişiyi öldürdük, kılıçı kırdık diye göbek atarlardı.”
Yüce Allah onları sevindirmedi.
Yüce Allah, kafirleri, müşrikleri, münafık ve yahudileri, haçlıları müslümanlara ve ülkemize zarar vermek isteyenleri sevindiren değil, zatını sevindiren, peygamberini sevindiren, atalarını sevindiren kullarından eyle!
Küfür ve kafirlere fısk ve fasıklara, zulüm ve zalimlere bizleri galib eyle!
Her türlü zaferi senden bilen, sana inanan, sana güvenen, sana iltica eden ve koruduğun, kolladığın, yardım ettiğin kullarından eyle!
“Allah’a iman ile küfür sınırında kulluk eden insanlar da vardır.”
Ayeti kerime 1400 yıl önce nazil oldu ama sanki günümüzdeki insanı tarif etmektedir.
Eğer bir menfaat temin edecekse dine giriyor, dini cemaatlerin içinde bulunuyor.
Ya da siyasi partilerin hangisi iktidarda ise onunla haşir neşir oluyor.
Bu tipler, zafer veya ganimet sezdiklerinde herkesten çok dindar oluverirler.
Allah’ım!
Cümle dostlarımı İslam akidesinden ve islamın çizdiği çizgi den ayırma!
News
