Dostlar;
Yüce Allah, bir âyet-i kerimede şöyle buyuruyor: “Biz daha önce Adem’den söz almıştık, fakat o unuttu; biz onda yeterli bir kararlılık görmedik.” (Tâ-hâ،115)
Hz. Adem, zürriyetinden Hz. Davud‘un ömrünü kısa görüp kendi ömründen ona verdiği kırk yılı unutup vermedim demişti…
Bununla ilgili Rasulullah Efendimiz, uzun bir Hadis-i Şerif’in son bölümünde şöyle buyuruyor: “Adem unuttu, zürriyeti de unuttu.” (Tirmizi, 3076)
Birisi bütün bunları dile getiriyor ve unutkan olduğunu itiraf ederek yüce Allah‘tan af istiyor ve şöyle diyor: “Allah’ım! Sana geçmişte (şimdi ve eğer yaşarsam gelecekte) söz verdiğim (ve söz vereceğim) ahidleri (sözleri) unutursam (sözümde duramadıysam) beni bağışla. (İlk unutan tek ben diyelim ki Allah’ım! İnsanlardan ilk unutan, insanların ilki ve ilk Peygamber olan Hz Ademdir. Rabbimiz! Unutur veya yanılırsak bizi (ve mü’min kardeşlerimizi) cezalandırma!” (Bakara, 286)
Zaman felek ve kader okları (Aslında zaman yüce Allah‘ın tasarrufundadır ve her şey yüce Allah‘ın iradesiyle vuku bulmaktadır) bana öyle musîbet okları fırlattı(lar) ki, bu musibet okları gönlümü kuşatıp örttü, artık bundan sonra o hale geldim ki, bana bir ok atıldığı zaman gönlüme, kalbime, değmeden, daha önce çokça atılıp gönlümü kuşatan oklara isabet edip kırılıyor ve geri dönüyor.
Yukarıda geçen beyitte musîbetten, imtihandan, hayatın zorluklarından, Sultan’ın zorbalıklarından bahsediyor.
İmtihan zor geçebilir, kolay geçebilir, sınav soruları çetin olabilir, kolay da gelebilir, herkesin imtihanı aşağı yukarı ayrıdır.
Bir ferdin, ailenin, toplumun, milletin, ümmetin imtihanları zorluk ve kolaylık açısından aynı olmayabilir.
İlk günden beri tarih boyunca insanlık fiziki, ruhi, dinî ve ekonomik musîbetleri çok yaşadı…
Her anlamda adeta ağır, orta ve hafif şiddette depremler yaşadı.
Peki bu ümmet; (Özellikle icabet ümmeti, biraz da hidayet ümmeti) İnaç, ahlak, islami yaşama, müslümanların bir ve beraber olmaları konusunda, tefrikaya düşmeleri ve düşmanlarıyla beraber hareket etmeleri ve benzeri hayatî konularda depremler yaşadı mı, yaşamadı mı?
Keşke yaşamadı diyebilseydik.
Heyhat hem de çok depremler yaşadı.
Şairin dediği gibi artık bu ümmet kendisine fırlatılan okların bile kimden ve hangi taraftan kaç şiddetinde olduğunu bile farkedemez hale getirildi.
Basit ve pasif olmaya gönüllü olana pasiflik olağan ve kolay gelir. Ölünün, vücuduna sokulan bir yaralayıcı aletin artık ona acı vermediği gibi.
Sensizlik depremiyle hancı düştü, han düştü.
Mazluma sürgün evi, zalime cihan düştü.
Sana meftun ve hayran sana ram olanlara bir bela tünelinde ağır imtihan düştü.
Allah’ım!
Bizlere ve vefat eden bütün din kardeşlerimize kuşatıcı rahmetinle rahmet eyle, musibetlere karşı sabır ver, sabra ecir ihsan eyle. Amin.
News
