Allah’ım!

Şüphesiz senin mağfiretin günahlarımdan daha geniştir. Kusuru ve eksiği ile yaptığım amellerden çok senin rahmetine güveniyor ve rahmetini umuyorum.

(el-Câmiu’s-Sağîr 1/6120)

Mü’min, hangi durumda ve konumda olursa olsun, kendi yaptığı amellere güvenmemelidir ve işlediği günahlar da onun umudunu kırmamalıdır.

İslam’da bu duruma korku ve umid arası denir.

Yani korku umudu kırmamalı, ümitte korkuyu yok etmemelidir, ikisinin arasında olunmalı.

Şöyle ki; bütün insanlar cennete girse (biri hariç) “o benim” diyebilmeliyiz.

Bütün insanlar cehenneme girse (biri hariç) “o benim” diyebilmeliyiz inancı çok önemlidir.

Cabir b. Abdullah‘ın rivayet ettiğine göre; adamın biri Resulullah Efendimize geldi ve İki defa veya üç defa: “Vah benim günahlarım  vah benim günahlarım” diye yakındı.

Resulullah Efendimiz adama dedi ki: “De bakalım… Ey Allah’ım! Senin mağfiretin, benim günahlarımdan daha geniştir ve senin rahmetin de benim yanımda yaptığım amelden daha çok umulur.”

Resulullah Efendimiz bu mübarek sözü adama iki üç kez söyledikten sonra buyurdu ki: “Hadi kalk bakalım Yüce Allah senin günahlarını mağfiret etmiştir.” (Terğib ve Terhib 2/386)

Herkes birilerini affedebilir ancak belli bir yaştan sonra kendisini asla affedemez.

Çünkü en büyük kötülüğü bir şeyleri affederek hep yorulup,  yıpranarak kendine yapmıştır.

Kimseye zararın olmamıştır, ancak kendi ziyan olmuştur.

Hep hayatla savaştın ama yinede yenik düştün, hep yaralarını sardın, göz yaşlar sildin, omuzundan vuranları sırtından taşıdın birgün olsun mutlu olmadın “kader” dedin, “alın yazısı” dedin ve sustun kendini suçladın, kendine küstün, kendine sitem ettin kimse kırılmasin diye “Allah büyük” dedin, isyan etmedin ne mutlu sana!

Allah Resulü (sallallahu aleyhi ve sallam) şöyle buyurmuştur: “Uysal, nazik ve yumuşak huylu olan kimseyi Allah cehennem ateşinden koruyacaktır.”

Kişi ağaca çıkarken kırdığı dalın, kıymetini inmeye çalışırken anlar.
Telaş etme kimin neyi kaybettiğine yarınlar karar verir.
Dost o kimse ki düştüğünde yanında olan değil, kalkman için el uzatan dostundur.

Unutma ki, dost kötü günde belli olur.

Neden kırılan her şeyin sesi çıkıyor da insan kırılınca sesi çıkmıyor?

Hayatta en büyük pişmanlığın emeğinizin zerresine layık olmayan insanlara verdiğiniz değerdir.

Başkasının baharını çalanın bahçesi çiçek açmaz!

Başkasının hakkına girenin mutluluk kapısını çalmaz!

Başkasının güneşini kesenin  üzerine güneş doğmaz.

İnsanları hafife almayacaksın.

Kiminin acısı, kiminin bakışı, kiminin eli, kiminin dili, kiminin de vebali ağır olur!

Kuşları rahatsız etmemeye en çok özen gösteren avcıydı.

Kuş, en sevdiği dala konunca vuruldu.

Demem o ki: Bazı sahte ilgilere aldanmayın, “kimse için yapmaz” deme uygun koşullar sağlandığında herkes her şeyi yapabilir.

Şeytan ilmi olmadığından değil, edebi olmadığından cehennemden kovuldu.

Onun için siz siz olun edepsizle dost olmayınız!

İyiliğini unutan birine tekrar iyilik yapmayın dostlar çünkü nankörler su içipte testiyi kıranlardır.

Allah’ım!

Bizleri ve bütün mü’min kardeşlerimizi, yaptığı amellere değil, sadece ve sadece mağfiretine ve rahmetine umut bağlayan kullarından eyle.

Amin.