Anı yaşamak, kişilerin inanç, felsefî düşünüş, kültür değerleri ve çevre etkileriyle ilgili olarak değerlendirdikleri bir kavramdır.
An; en küçük bir zaman parçacığıdır. “Lâhza” da denilmektedir.
Anı yaşamayı hazcıların anladığı (Gününü gün et,
zamanının tadını çıkar, keyfine bak) gibi anlamak bizlere bir şey kazandırmaz.
Aksine birçok şey kaybettirir.
Anı yaşamayı, geçmişe takılıp kalmadan, gelecek endişesi taşımadan, anın değerini bilmeyi vurgulamak için yapılan bir uyarı olarak algılamalıyız.
Geçmişe takılıp kalmamak demek; boş ver önemseme, geçmişi araştırma, sorgulama, ibret alma anlamına gelmediği gibi gelecek endişesi taşımamak demek de; gelecek adına plan yapma, ümitlenme, hazırlık yapma anlamına gelmez.
Anı yaşamak, geçmişe takılıp, gelecek kaygısıyla anı boş yere harcama, hayatı dondurma, anı fark et kıymetini bil ve fırsat elden kaçmadan değerlendir anlamındadır.
Dün geçmiştir.
Yarının geleceği belli değildir.
Gün yaşadığımızdır.
Günü olumlu olarak değerlendirebilenler kazançlı olanlardır.
Eskiler müslüman için “ibnu’l-vakt” (vaktin oğlu)
demişlerdir.
Yani müslüman yaşadığı anı değerlendiren, vaktini boşa geçirmeyen, faydasız bir şekilde harcamayan kişidir/olmalıdır demek istemişlerdir.
İnsan anı değerlendirirken meşguliyetlerinin hakkını vermelidir.
Çalışmanın, okumanın, sohbet etmenin, yemenin, içmenin, konuşmanın, ibadetin, dinlenmenin, her eylemin bir hakkı vardır.
Ve bu haklar gözetilmelidir.
Elbette gayri meşru eylemlerden uzak durmak her müslüman için gerekli olandır.
Anı yaşamak bazen insana boş bir sözmüş gibi gelebilir.
Hayat şartlarının üzerimize üzerimize gelmesi, bu şartların verdiği yorgunluk ve bıkkınlıklar, nefsimizin hoşuna giden anlamsız ve boş şeylerle vakit geçirmeler, bazı TV programlarını izlemeler, sosyal medyada lüzumsuz sörf yapmalar, kahvehanelerde uzunca vakit harcamalar bizi anı
yaşamaktan gereği gibi değerlendirmekten mahrum edebilir.
Ömrümüzün birçok yılı geçip gittikten, epey yaş aldıktan sonra anı değerlendirmenin kıymetini anlamak bizlere pahalıya mal olabilir.
İnsan için ne kadar zaman geçse de gerçeği idrak ettikten sonra dönüş yapıp kendini yenilemesi fark ettiği kıymetlerden istifade etmesi geleceği için bir kazançtır.
Zaman su gibi akıp gitmektedir.
Zamanı durdurmak, geçmiş zamanı geri getirmek elimizde değildir.
Ancak yaşadığımız anın kıymetini bilmek ve değerlendirmek kendi elimizdedir.
2022 yılını acısıyla, tatlısıyla, iyi günüyle, kötü günüyle çeşit çeşit hallerimizle yaşadık.
2022 yılı içinde doğanlar, ölenler, nişanlananlar, evlenenler, boşananlar, askere gidenler, bitirip dönenler, hapse girenler, çıkanlar, iş kuranlar, iflâs edenler, helâlinden kazananlar, fırsatçılık, stokçulup yapıp yaptıkları vurgunculukla hayat şartlarını zorlaştıranlar, böylelikle kendi felsefeleri ne göre anı değerlendirdiklerini zannederek aslında geleceklerini (Ahiretlerini) kaybedenler, okula yeni başlayanlar, okudukları okuldan mezun olanlar, iş bulup çalışmaya başlayanlar, türlü sebeplerle işinden olanlar emekli olanlar listeyi uzatmak mümkün.
Türlü hallerle karşılaşıp yaşadığımız bir yılı geride bırakarak hepimiz birer yaş aldık.
Yeni bir yıl olan 2023’ten 5 gün geçip gitti bile.
Bugün 6. gününü yaşamaktayız.
Bir süre sonra geriye bakıpta bu yıldan ne kadar gün geçtiğini idrak etmiş olacağız.
Ömür en kıymetli sermayemizdir.
Kaybedilen eşya parayla satın alınarak telâfi edilebilir.
Kaybedilen zaman parayla geri getirilebilir mi?
Geçmiş zaman yaşanırken an idi. Şimdi anı oldu.
Değerlendirebildiysek kâr hanemize yazılırdı.
Aksi ise zarar.
Gelecekte hayıflanmamak için anı çok iyi değerlendirmeliyiz.
Yüce Rabbimden bizlere, anın kıymetini anlayıp değerlendirebilen kullarından olmayı nasip etmesini niyaz ederim.
Cumamız hayra vesile olsun.
Selamlarımla.
News
