Pazar günü

Büyük İstanbul Mitingi’ni gördükten sonra

Hiçbir haber ve yorum dinlemeden yazıma bu başlığı attım.

Peki,

Bu kanıya nasıl vardım?

MEYDANLARIN DİLİ

Bilenler bilir…

Miting meydanlarının kendine has bir dili vardır. 

Siyasetin içinde olanlar bu dili rahatlıkla çözer.

Seçim startı verilip

Liderler sahaya çıktıktan sonra.. TV’den gördüğüm kadarıyla bu düşüncem zaten oluşmuştu ama şimdi miting meydanına gittiğimde buna aynel yakin şahit oldum.

MEYDANLAR 

NEDEN ÇIRPINIR? 

TV’lerde

Cumhurbaşkanımızın mitinglerini izlerken hep şunu hissettim:

Meydanı dolduran kalabalıklarda

Sanki çocuğunu kaybetmekten korkan bir anne tedirginliği

Veya

‘‘Evladıma dokunanın ciğerini sökerim!” kararlığında olan 

Gözleri çakmak çakmak bir babanın duruşunu görüyordum.

Şimdi buna

Atatürk Havalimanı’nda yakından şahit oldum.

“YÜZYILIN HASRETİNİ 

ÇAPSIZ VE KİFAYETSİZ MUHTERİSLERE 

KAPTIRIR MIYIZ HİÇ?” 

Meydanlar 

Lisanı hal ile sanki şunu haykırıyor:

Arabamızı.. Milli Muharip Uçağımızı.. Petrolümüzü… Canımız kadar değerli Ayasofya’mızı.. madenlerimizi.. Doğalgazımızı.. Beş yıldız kalitesinde hastanelerimizi.. Barajlarımızı. Dünya sıralamasına giren barajlarımızı… Sulama kanallarımızı (221 km uzunluğundaki Mezopotamya ovasını sulayan Mardin Kanalı.. Konya Sulama Kanalı – Mavi Tünel- vs.) 

Dünyanın diplomasi merkezlerinden biri olmayı…

Nükleer enerjimizi

Uydularımızı

Yani kısaca

Yüz yıldır yanıp tutuştuğumuz hayallerimizin bugün gerçek olduğunu görüyoruz.

Ancak

Bu eserlerimize

Namahrem eli değecek diye büyük bir tedirginlik

Hatta tedirginlikten öte.. içten gelen bir öfke var.

Reis konuşurken

Meydanların çırpınması..dalgalanması ve adeta şaha kalkması bundandır.

Baştan beri

Meydanların dilini böyle gördüm, böyle okudum.

Bunun için

“Bu iş tamamdır Reis!” diyorum.

Muhalefetin

Miting meydanlarındaki kalabalığın dilini de yarın yazarım inşallah…