Parti taassubu bizleri o kadar sarmış ki,
yanlışa doğru, doğruya yanlış dedirtiyor.
Riyakar yapıyor.
Her işimizi parti gözlüğü takarak yapar haldeyiz. Neredeyse yaşam felsefesi halini almış.
Ayetleri, hadisleri bile partimize göre yorumlar olmuşuz.
Koşulsuz hep destek, her şeye destek, tam destek.
Bizim parti hiç mi yanlış yapmaz?
Acaba şirk içinde miyiz?!
Ah bu çıkarlar yok mu?! Siyahı beyaz, beyaz siyah yaptırıyor!
Öyle ki; “bizim parti yaptıysa zamlar bile doğrudur.”
“Bizim parti yapıyorsa, hırsızlık bile doğrudur.”
“Bizim parti yapıyorsa, zulüm bile doğrudur.”
“Bizim parti hiç yanlış yapmaz, her yaptığı iş doğrudur.”
Bizim partiden olmayanlara hiç tahammülümüz yok.
İslam; barış, sevgi hoşgörü dini değil mi?
Bu anlayış kör, sakat ve akıldan münezzehtir.
“… akıl etmez misiniz, … düşünmez misin, … bilmez misiniz”
Akıl insana sermaye, Kur’anı Kerim en çok akla vurgu yapar.
Herkesin dilinde bir dava adamlığı almış başını gidiyor?
Neyin davası, neyin adamlığı acaba?
İnsan olabildik mi?
Hile yaparak, hak etmeden, yalan-dolanla elde edilen bütün makam ve servetler ancak sahiplerinin ateşi olurlar.
Ateşten korunmak, kaçmak istiyorsak haramlardan ve şüpheli işlerden uzak durmalıyız.
Şüphe içinize düştüyse bilinsin ki o işlerde artık hayır yoktur.
Hayır olmayan hiçbir şeyde ne dünyamıza nede ahiretimize fayda sağlar.
Peygamber Efendimiz: “Faydasız ilimden Allah’a sığınırım” buyurmaktadır.
Müslüman faydasız işlerden uzak durmalı. Kirli bilgiden, faydasız ilimden Allah’a sığınmalı.
Kirli bilgi, faydasız ilim ağaç kurdu gibidir. İçerden kemirir. Dışa vurduğunda bünyeye top yekün zarar verir. Artık iş işten geçmiştir.
Öncelik kendimiz olmalı. Kendimizde bir ruhani temizliğe başlamalıyız.
Sonra çevremize ışık olmalıyız.
“İnsanlara iyiliği emreder de, kendinizi unutur musunuz?!.” (Bakara, 2/44)
“Kulları içerisinde Allah’tan ancak âlimler korkar.” (Fâtır, 35/28).
Allah’tan korkun, Allah’ın emir ve yasaklarına uyun. Uyunuz ki, felaha (kurtuluşa) eresiniz.
“Kötülükten sakınan, malını hayıra sarfederek özünü temiz tutan kimse cehennemden uzak kalır.
“O şahıs yaptığı iyiliğe karşılık kimseden mükâfat beklemez. Ancak Yüce Rabbinin rızâsını kazanmaya çalışır. O kimse kavuşacağı nimetlerden hoşnut olacaktır.” Leyl sûresi (92), 17-21
İyilik esastır ve insanlığın özüdür.
Yanlış nereden, kimden gelirse gelsin, yanlıştır.
Doğru nereden, kimden gelirse gelsin, doğrudur.
Bu kural asla değişmez.
Dünya menfaatleri gelip geçicidir.
Ömür dediğiniz şey en fazla 70-80 sene. Bu kısa ömür için her türlü fırıldaklıklar içinde olmaya gerek var mı?
Düşünün bütün dünya sizin mülkünüz. Ne anlam ifade eder?
Nasıl olsa eninde sonunda ölüm var ve sizinle gelecek olan yaptıklarınız olacak. Her şeyi geride, dünya da bırakıp hayata veda edeceksiniz.
Gönüller yıkmaya, kalpler kırmaya, haram, günah işlere bulaşmaya bu kısa ömür için değer mi? Velev ki çok daha uzun olsa.
“Her canlı ölümü tadacaktır.” Ali imran 185
Var mı kaçmak için bir yol.
Mal, mülk, servet, şan, şöhret yerine insanlık biriktirelim.
İnsanlığın ikamesi için ömrümüzü deruhte edelim.
Ömrümüzün odağında madde olmamalı, manayı hakim kılmaya gayret etmeliyiz.
Hiçbir kötülük yapanın yanına kar kalmaz.
İçinizdeki iyilik seslerine kulak verin.
Emri bil maruf nehyi anil münker.
İyiliği tavsiye edip, kötülükten men etmek.
Önce kendimizden başlamak.
Kötü örneklerden arınmak.
Kötü örnek emsal teşkil etmez.
Emsalımız hep iyi örnekler olmalı.
Bizleri, makamlarımız, servetimiz, partilerimiz kurtarmayacak.
Bizi ancak insanlığımız ve iyiliklerimiz kurtaracak.
İnsan olmaya bugünden tezi yok ivedilikle başlayalım ve huzuru erelim.
Tek dişi kalmış canavar olmayalım.
Saygılarımla.
News
