Ben ölümden geliyorum!

Doğu Türkistan’da, Filistin’de Arakan’da, Suriye’de, Irak’ta ve Yemen’de ne acılar yaşandı!

Ne hayatlar, ne umutlar söndü!

Sednaya, Ebu Gureyb, Guantanama ve Doğu Türkistan zindanlarında  yaşatılan işkence ve insanlığın yüz karası yaşanmışlıkları sizler de izliyorsunuz bizler de izliyoruz. Hepimizin içi burkuldu!

Ama sizlerle bizim aramızda bir fark var.

12 Eylül 1980 darbesi sonrası ‘Ankara Mamak Tutukevi’nde kalanların pek çoğunun farklı ağırlıkta yaşadığı işkenceyi yaşamış olan bizler görüntüleri izlerken yaşadıklarımızı adeta tekrar yaşadık.

Mamak’ta işkenceden 179 kişi hayatını kaybetti!

Bu makalemde sizlere Mamak zindanlarında bir metrekare dahi olmayan zifiri karanlık hücrede tutulduğum sırada sorguya götürülüp getirildiğim “Çin İşkencesi” de dahil akla gelmez insan havsalasının alamayacağı yaşadığım işkencelerden sonra iki görevlinin sürükleyerek getirip attıkları işte o bir metrekare dahi olmayan hücremi “ana kucağı” olarak bulduğumda hislerimi döktüğüm şiirlerimin birkaçını sizlerle paylaşmak geldi içimden!

Buyrunuz…

HÜCREM

Hücremin duvarları

Sağdan beş soldan altı karış,

“Çilehane” ile sanki yarış.

Hücrem benim ana kucağım.

Sana dargın kalmayacağım

Hücrem sar beni.

Ben ölümden geliyorum,

Hücrem seni seviyorum.

Hücrem daracık.

Dualarım Allah’a açık!

Yakarış Rabbim’e vuslat için

Hem ne yakarış.

Gözlerimin yaşı “içime”

Derler ya

Benim kalbime akmış.

Mamak 1981

SORGU

Sorguya alınıyorum.

Allah’ım artık dayanamıyorum,

Al emanetini diye yalvarıyorum!

Sorguya alınıyorum.

Başkaları üşüyor, donuyor

Ben yanıyor, kavruluyorum.

Sorguya alınıyorum.

Kimsesiz ve yalnız

Ve yalnız Rabbim’e yalvarıyorum:

Artık dayanamıyorum.

Sorguya alınıyorum.

Sanki beni anlayan mı var?

Sanmıyorum.

Heyhat!

Vatanımda

Dayanılmaz acılar yaşıyorum!

Mamak 1981

YAŞIYORUM

Sorgudan geliyorum.

Yürüyemiyorum,

Kollarıma girmiş iki asker

Taşınıyorum.

Demek hala yaşıyorum.

Sorgudan geliyorum.

Yaşıyorum.

Sevinsem mi,

Üzülsem mi?

Bilmiyorum şükrediyorum.

Demir kapı gıcırdıyor

Hücrem beni

İçeri buyur ediyor.

Sanki ana kucağı,

Sanki baba ocağı

Bugün de yaşıyorum

Şükrediyorum.

Yaşadığımı

Secdede hissediyorum.

Ruhum ıstırap içinde,

Acılarımı hissetmiyorum

Bugün de yaşıyorum.

Şükrediyorum.

Mamak 1981

PARMAKLIKLAR

Demir parmaklıklar

Bırakın beni.

Uçmak istiyorum.

Duvarlar,

Taş duvarlar

Çekilin aradan

Gitmek istiyorum.

Kapılar,

Demir kapılar

Açılın artık

Dayanamıyorum.

Yatağım

Ve yorganım

Artık

Güzel rüyalar

Görmek istiyorum.

Mamak 1981

“Mamak Zindanlarında Bir Akıncı

Tarihe Notlar” kitabından.

Vesselam.