Bismillâhirrahmânirrahîm

Dostlar;

Dinin özünü, ruhunu ve hakikatını anlamamış olan ham sofu irşad sahibi olmak istiyor.

Mektebe daha dün geldi, bugün hoca olmak istiyor.

Öyle insanlar var ki; kendisi susuz olduğu halde başkalarını sulamak ister, gözleri görmediği halde başkalarının gözüne sürme çekmek ister, koruk olmadan üzüm olmak isterler.

Bu caillerden bazıları koyu cehaletlerini ve karanlık emellerini birilerine maşa olduklarını örtbas etmek için Kur’an’ı Kerimi arzu ve istekleri doğrultusunda meallendirip sünneti, hadisleri, Ashab ve Tabiini ve müteakip sonsuzluk kervanını mezhebleri, ihsan makamının altında kendine yer bulan tarikatları, velileri, yaşayan ilim ve gönül erbabını yok sayarak onlara dil uzatarak merhum değil, mahrum bir gidişatı benimserler ve yanlarında Rasulullah Efendimizin (sas) mübarek adı zikredilince asla salavat getirmezler.

“Kur’an bize yeter” diyerek, Kur’an ile sünnetin arasını açmak, Kur’an ile hadisleri biribirinin zıddı gibi göstermek isterler.

Bizler bu kişilerin yorumunu değil, Ashabın, Tabiinin ve onları ihsanla takip edenlerin mezhep imamlarının müfessirleri, müctehid mühaddislerin, gönül erlerinin yorumunu tercih edelim.

Adamın biri bir alime gelip bir soru sorar.

Alim der ki: “Kur’andan mı cevap vereyim yoksa İmam Malik’in ictihadına göre mi?”

Adam der ki: “İmam- ı Malik’in ictihadına göre cevap istiyorum.”

“Yani sen İmam Malik’in ictihadını Kur’an’a mı tercih ediyorsun.” deyince, Adam şu cevabı vermiş: “Hayır! İmam- ı Malik’in Kur’an’dan anladığını senin Kur’an’dan yapacağın yoruma ve anlayışına tercih ediyorum.”

Sünneti, hadisleri, büyükleri, selef-i salihini gönül ellerini ve bu zengin birikimi yok sayıp sadece kendi anlayışlarını dayatmak isteyen aldatılmışlar, kendileri yanlış olmaları yetmiyormuş gibi başkalarını da bu yanlışa ısrarla sürüklemek isterler.

Allah bizleri ve bütün müminleri fitnecinin fitnesinden emin eylesin,  yolunu şaşıranlara da doğru yolu nasip eylesin.