Ekonomik sıkıntı artık kapıların dışında değil, evlerin içinde.

Emekli geçinemiyor.

Çalışan maaşını ay sonuna yetiştiremiyor.

Gençler geleceğini planlayamıyor.

Aileler çocuklarının eğitim masraflarını düşünürken borçlanıyor.

Pazar filesi küçülüyor, faturalar büyüyor.

İnsanlar eskiden “Ne alabilirim?” diye düşünürdü. Şimdi “Neyi almasam da ay sonunu getirsem?” diye düşünüyor.

Rahatsız etmeyin… Halk uyuyor!

Ama bu, her şeyin yolunda olduğu anlamına gelmiyor.

Sessizlik bazen kabulleniş değil, yorgunluktur.

İnsanlar geçim derdinden başını kaldıramadığında sorunlar ortadan kalkmaz; yalnızca daha fazla birikir.

Ekonomik kriz yalnızca cebimizi değil, geleceğe dair umudumuzu da etkiliyor.

Bugün emeklinin yaşadığı sorun, yarın çalışan insanın yaşayabileceği sorundur.

Bugünün gençlerinin gelecek kaygısı ise yarının toplumunu şekillendirecektir.

Artık mesele sadece enflasyon rakamları değildir.

Mesele, insanların pazara çıktığında ihtiyaçlarını alabilmesi, kirasını ve faturasını düşünmeden yaşayabilmesi ve yaşlandığında yoksulluk korkusu taşımamasıdır.

Bir toplumun gerçek ekonomik göstergesi yalnızca tablolar değildir.

Bazen gerçek tablo, market kasasında ödeme yaparken cüzdanını kontrol eden insanın yüzündedir.

Rahatsız etmeyin… Halk uyuyor!

Ama geçim derdiyle uyuyan bir toplumun sessizliği, görmezden gelinecek bir mesele değildir.