Dininle Yüzleşmeden Diriliş Olmaz!

Ey Müslümanlar!

Bu ülkede din çok konuşuluyor ama uygulama zayıf.

Camiler dolu ama güven az.

Cemaatler çok ama ahlak yozlaşıyor.

Diyanet devasa büyük ama etkisi sınırlı.

Mahkemeler var ama Adalete güven yok.

Bu çelişkileri konuşmadan dirilişten söz edemeyiz.

Kurum Var, Cesaret Zayıf

Diyanet bu ülkenin en büyük dini kurumu.

Bütçesi büyük, teşkilatı yaygın, kürsüleri güçlü.

Fakat bu kurumsal güç, toplumsal dönüşüme aynı oranda yansımıyor.

Çünkü Diyanet çoğu zaman devletin politik sınırları içinde konuşuyor.

Genel ahlak çağrıları yapıyor ama somut adaletsizliklere açıkça dokunmuyor.

Liyakat krizini doğrudan hedef almıyor.

İsraf düzenine karşı sistematik bir bilinç üretmiyor.

Güç sahiplerini rahatsız eden bir dil kurmuyor.

Oysa Kur’an indiği toplumda statükoyu sarstı.

Güç sahiplerini rahatsız etti.
Yetimi, yoksulu, ezileni merkeze aldı. Sosyal adaleti tesis etti. Adaleti gücün önüne koydu.

Bugün din, gücü ve güçlüyü rahatsız etmiyorsa; orada ciddi bir sorun vardır.

Diyanet’in krizi bütçe değil, içerik ve cesarettir.

Korkarak konuşmak, dönüştürmez sadece kuzulaştırır.

Mazlumu zalime bas eğdirir ve aslanı çakala yedirir.

FETÖ: Sorgusuz İtaatin Bedeli

Bu ülke FETÖ tecrübesini yaşadı. Din dili kullanan, hizmet söylemiyle büyüyen bir yapı; kapalı hiyerarşi ve lider kültü üzerinden devlete sızdı. Sorgusuz itaat üretti. Eleştiriyi bastırdı.

Bu sadece bir örgüt meselesi değildi. Bu, denetlenmeyen cemaat kültürünün nasıl bir tehdide dönüşebileceğinin göstergesiydi.

FETÖ bize şunu öğretti:

• Dinî görünüm masumiyet garantisi değildir.

• Sadakat hakikatin yerine geçerse çürüme başlar.

• Lider kutsanırsa akıl devre dışı kalır.

Bu ders unutulmadan diğer dini yapılar da konuşulmalıdır.

Cemaatler: Aidiyet mi, Ahlak mı?

Süleymancılar, Menzil, İsmailağa ve benzeri yapılar Türkiye’de ciddi bir etkiye sahip.

Yurtları, kursları, vakıfları, sosyal ağları var. Bu etki varsa, eleştiri de olacaktır.

Sorulması gereken soru şudur:

• Bu yapılar bireyi özgürleştiriyor mu, yoksa bağımlı hale mi getiriyor?

• Kur’an merkezli bilinç mi +üretiyorlar, yoksa lider merkezli sadakat mi?

• Şeffaflar mı? Hesap verebilirler mi?

• Liyakati mi savunuyorlar, yoksa kendi mensubunu mu önceleyen kapalı bir yapı mı kuruyorlar?

Bir cemaat insanı Allah’a yaklaştırıyorsa değerlidir.

Ama insanı kendi hiyerarşisine bağımlı hale getiriyorsa orada sorun vardır.

Kur’an kula kulluğu kaldırmak için geldi. Eğer din adına kurulan yapılar yeni bağımlılık alanları üretiyorsa, bu ciddi bir sapmadır.

Kur’an ile Aramızdaki Duvar

Asıl kırılma burada.

Biz Kur’an ile aramıza “din” adına duvarlar ördük.

Yorumları, alışkanlıkları, cemaat aidiyetlerini, kutsallaştırılmış tortuları vahyin önüne koyduk.

Kur’an ile aramıza ördüğümüz bu tortuları temizlemedikçe, Kur’an aramızdaki mesafeyi kapatmayacak.

Gelenek değerlidir.

Ama gelenek vahyin önüne geçtiğinde perde olur.

Bugün gençler Kur’an’dan değil, din adına konuşan yapıların çelişkilerinden uzaklaşıyor. Söylem ile hayat arasındaki mesafeyi görüyorlar.

Din Kimlik Oldu, Ölçü Kayboldu İslam’ı çoğu zaman kimlik olarak savunuyoruz.

Ama ölçü olarak yaşamıyoruz. Kimlik aidiyet üretir.

Ölçü sorumluluk yükler.

Biz aidiyeti seçtik, sorumluluğu erteledik.

Başörtüsünü savunduk ama kul hakkını aynı cesaretle savunmadık.

Ümmet dedik ama liyakat konusunda suskun kaldık. Mazlum için ağladık ama kendi çevremizdeki haksızlığa göz yumduk.

Bu çelişkiyle medeniyet kurulmaz.

Sonuç: Dini Alan Temizlenmeden Diriliş Olmaz

Diriliş dışarıdan başlamayacak. İçeriden başlayacak.

Diyanet daha cesur bir dil kurmak zorunda.

Cemaatler şeffaf olmak zorunda.

Lider kültü sorgulanmak zorunda. Sadakat değil, liyakat esas olmak zorunda.

Din kimlik olmaktan çıkıp yeniden ölçü haline gelmek zorunda.

Biz Kur’an ile aramıza ördüğümüz duvarları yıkmadan, dini yapıları eleştiri üstü görmekten vazgeçmeden, gücü kutsamayı bırakmadan zulüm bitmeyecek.

Çünkü zulüm sadece dışarıda değil. Bazen suskunlukta, bazen kör bağlılıkta,bazen içeriksiz dindarlıkta yaşar.

Biz dirilmeden zulüm ölmeyecek.

Ve diriliş, önce kendimizle ve din adına konuşan yapılarla dürüst bir yüzleşmeyle başlayacak.

Vesselam.