Yüce Allah ile olan muamelede ve gerek insanlarla olan muamelede yapılması gerekenin en güzelini yapmak, söylenmesi gerekenin en güzelini söylemek mümkün olduğu kadar kusursuz eksiksiz ve zamanında yapmak mü’min’in şiarı olmalıdır.
Resulullah efendimiz bu hususta bir Hadis-i Şerifte şöyle buyurmaktadır:
“Sizden biriniz yaptığı ameli güzel yaptığı zaman Allah sever.”
(Taberani: 897)
Rivayet edilir ki Hz. Fatıma (r.a) validemiz bir dirhemi sadaka olarak vermek istediğinde onu temizler, yıkar, güzel koku sürer fakire öyle verirdi.Niye böyle yapıyorsun” diyenlere şöyle cevap veriyor: “Siz bilmiyor musunuz ki benim bu sadakam fakirin eline ulaşmadan Yüce Allah’ın mübarek eline kabulüne ulaşır, dolayısıyla ben Yüce Allah’ın şanına yakışır bir sadaka vermek istiyorum.”
Bir mü’min elbette müyesser olan ve kolayına gelen sadakayı fakire verebilir. Ama bu derin şuur ve düşüncede olması da beklenir.
Yapacağı bedeni, mali ibadetlerde de aynı derinlikte olması beklenir.
Yüce Allah, bizlerin ve bütün mü’min kardeşlerimizin kusuruyla yaptığımız ve yapacağımız ibadetleri ve muameleleri lütfuyla keremiyle kabul buyursun.
İnsanlar arasında fazilet ve üstünlük farkı çok olanları görürsün, bu fark o kadar çok ki, bazen bir insan bin insan eder.
Başka bir ifade ile bir kişi bin kişiden daha ağır gelir ve onları tartar.
Rasulullah efendimiz bir Hadis-i Şerifte şöyle buyururdu ki:
“İnsandan başka kendi gibi bin eden başka bir şey görmedim.”
(Fayzul Kadîr)
Başka bir Hadis-i Şerifte de
“Siz mallarınız ile (tüm) insanlara yardımcı olamazsınız fakat güler yüz ve güzel ahlak ile bunu elde edebilirsiniz.” (Et-Tergîb ve Terhib)
Bir insan düşünelim; ilmi ile malı ile nüfuzu, bulunduğu makam ve mevki ile veya bunlar olsa da olmasa da ahlakı ile İnsanlara o kadar faydalı olabiliyor ki, belki bin insanın yapamadığını yapabiliyor, ihtiyaçlarını gideriyor, işlerini görüyor, dertlerine ortak oluyor, yüzlerine tebessüm ediyor, ellerinden tutuyor, hal hatır soruyor, mümkün olduğu kadar küsleri barıştırıyor, hastaları ziyaret ediyor, cenazelerinde bulunuyor, hayatta olanlarına ve ölülerine dua ediyor ve daha sayamayacağımız birçok iyilikler yapıyor.
Evet böyle biri bin kişi eder.
Şiirde yer bulan ve Rasulullah Efendimizin methettiği insan kim? Nerde oturur, adresi adı soyadı nedir? Uzağa gitmeye ve fazla aramaya gerek yok, her mü’min yüce Allah’ın izniyle bu şerefe, Rasülullah efendimizin övgüsüne mazhar olmaya adaydır.
Kişi en az böyle bir insan olabilsem diye niyet eder de, gayret gösterse bel ki Yüce Allah Fazl-ü keremi ile bu makamın sevabını ona lütfeder.
Tanıdığım çok kapasiteli bir alim hocasını ziyaret etmek için bir merkebe biner ve yola çıkar.
Merkebi yolda tökezliyor ve üzerindeki alimi düşürüyor.
Bu alimin kolu kırılıyor ve hocasını gidemiyor.
Hocasına yazdığı mektupta kendi durumunu anlatıyor ve üzüntüsünü dile getiriyor.
Hocası da ona yazdığı cevabi mektup da: “Senin, hocama gidemedim diye hasret çekmen ve üzülmen sana, hocana varmış gibi sevap kazandırır.”
Ameller niyetlere göredir.
Allah’ım!
Niyetlerimizi, amellerimizi rızana muvafık ve uygun eyle.
Kendine, çevresine, insanlara faydası dokunan insanlardan olmayı nasip eyle.
Amin.
News
