Rasulullah Efendimiz buyurdular ki: “Cahiliye davası güden, ırk, soy, kabile üstünlüğü çağrısı yapan bizden değildir.” (Buhari)

Bu mesaj, islamın temel evrensel ilkesidir.
“Biz onlardan üstünüz” anlayışı islam öncesi Arap toplumunun temel hastalığıydı.

Rasulullah Efendimiz: “O Bizden değildir” ifadesiyle ırkçılığı yasaklamıştır.

Hakkı ve adaleti bir kenara bırakıp, sırf bizden diye zulmü savunmak haramdır. Ben dedim ki: ‘Ey Allah’ın Resulü! Kişinin kendi kavmini sevmesi asabiyet midir?”

Rasulullah Efendimiz buyurdu ki: “Hayır! Asabiyet, kişinin kendi kavmini zulüm üzere desteklemesidir.” (Ebu davud)

Suçlu olan “bizden” diye aklamak, haksızlığı sırf “kendi grubu yapıyor” diye meşru görmek adaleti değil, kimliği esas almak, işte bu, islamın kesin olarak reddettiği asabiyettir.

“Ey insanlar!

Dikkat edin! Rabbiniz birdir.

Babanız da birdir. Arabın Arap olmayana, Arap olmayanın Arap’a, beyazın siyaha, siyahın beyaza hiçbir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takva iledir.” (Müsned) İslam, ırkçılığı ve kör milliyetçiliği reddeder.

Kavmini sevmek fıtridir, zulümde desteklemek haramdır.

Üstünlük ne soyda, ne renkte, ne de dildedir.

Tek ölçü: Takva ve adalet.

“Ey insanlar!

Şüphesiz biz, sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık. Sizi milletler ve kabileler hâline getirdik ki, birbirinizi tanıyasınız.

Allah katında en değerliniz: O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır.”
(Hucurat, 13)

İslam, insanı kimliğiyle değil, ahlakıyla değerlendirir.

“Allah’a ve Rasulüne iman edin.

Sizi hâkim kıldığı, sizin yönetiminize verdiği şeylerden harcayın. Sizden, inanan ve harcayanlar için büyük mükâfat vardır.” (Hadid, 7)

İmanın doğruluğu infakla test edilir.
İnfak etmeyenin imanı noksandır.

Sosyal sorumluluk imanın bir parçasıdır.

Elmalılı Hamdi Yazır’a göre: “Kişi mal üzerinden Allah’a teslimiyet göstermedikçe olgunlaşamaz.”

Mevdudi şöyle der: “Ayet, kapitalist mülkiyet anlayışını kökten reddediyor.”

Seyyid Kutub Fîzılâl de: “İman sadece inanç değil, hayat tarzı ve ekonomik duruştur.” der.

“Allah’a ve peygamberlerine iman edin.
Eğer iman eder ve günahlardan korunursanız, sizin için büyük bir mükâfat vardır.” (Ali imran, 179)

İman, takva birlikte zikredilir, iman kök, takva onun meyvesidir.

“Ey iman edenler!

Allah’a, Peygamberine, peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba inanmakta sebat gösterin.” (Nisa, 136)

Bu ayet, “iman edenlere iman çağrısı” yönüyle çok önemlidir.

Bu mesaj, islamın temel evrensel ilkesidir.

Rasulullah efendimizden: “Câhiliye davası güden (ırk, soy, kabile üstünlüğü çağrısı yapan) bizden değildir.” (Buhari)

“Biz, onlardan üstünüz” anlayışı islam öncesi Arap toplumunun temel hastalığıydı.

Resûlullah, “Bizden değildir” ifadesiyle ırkçılığı yasaklamıştır.

Hakkı ve adaleti bir kenara bırakıp, sırf “bizden” diye zulmü savunmak haramdır.

Ben dedim ki: “Ey Allah’ın Resûlü! Kişinin kendi kavmini sevmesi asabiyet midir?”

Rasûlullah Efendimiz buyurdu ki: “Hayır. Asabiyet, kişinin kendi kavmini zulüm üzere desteklemesidir.”

Ebu Davud, suçlu olan “bizden” diye aklamak, haksızlığı sırf “kendi grubu” yapıyor diye meşru görmek, adaleti değil, kimliği esas almak, işte bu, islamın kesin olarak reddettiği asabiyettir.

“Ey insanlar! Dikkat edin!

Rabbiniz birdir. Babanız da birdir.

Arap’ın Arap olmayana, Arap olmayanın Arab’a; beyazın siyaha, siyahın beyaza hiçbir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takva iledir.” (Müsned)

Ahmet İslam, ırkçılığı ve kör milliyetçiliği reddeder.

Kavmini sevmek fıtrîdir, zulümde desteklemek haramdır.

Üstünlük ne soyda, ne renkte ne de dildedir.

Tek ölçü: Takva ve adalettir.

“Ey insanlar!

Şüphesiz biz sizi, bir erkek ve bir dişiden yarattık. Sizi, milletler ve kabileler hâline getirdik ki birbirinizi tanıyasınız.

Allah katında en değerliniz, O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır.” (Hucurat,13)

İslam, insanı kimliğiyle değil, ahlakıyla değerlendirir.