İnsanoğlu, özellikle akıl nimetiyle donatılan mü’min kainattaki satırları iyi düşünmek, zira doğru okunması gereken ayetler, olaylar bu eşsiz düzen de olup bitenler yücelerden Yüce Allah‘tan bize okuyalım, anlayalım, ibret alalım ve düşünelim diye gönderilen mesajlardır.

Gerek Kur’an-ı Kerim‘in ayetleri, gerek insanın bedeninde mevcut olan muhteşem ayetler ve gerekse de insanı kuşatan ve kainatta bulunan ayetler insanoğlu içindir.

Bunları tefekkür etmek, lütfeden Yüce Allah‘a şükretmek yerli yerince kullanmak, ne için yaratıldıklarını bilip ona göre istimal etmek çok önemlidir ve mü’min için gereklidir.

Alemin göz bebeği olan insanoğlu, hele mü’min bu nimetlerden ve ayetlerden habersiz yaşayamaz.

Bedeninde bulunan başta kalp ve müthiş organların vazifesini anlamadan, okumadan bir kısmını yaşamadan nasıl rahat edebilir?

“Erkek veya kadın, mü’min olarak kim iyi amel işlerse, onu mutlaka güzel bir hayat ile yaşatırız.”

(Nahl: 97)

Ayette; Salih amel için, imanın şart olduğunu gösteriyor.

İmansız birinin Salih amelleri onu ebedi olarak cehennemden kurtaramaz.

Organlarıyla salih amel işleyen ve sünnet üzere devam eden,

“O (Allâh) bu (Kur’ân)’dan önce (ki Kitaplarda) da, bu (Kur’ân)’da da size Müslümanlar adını verdi.” (Hac: 78)

Davet ve tebliğ yaparken yanlış ilişkilerinden uzak söz ve fiil uygunluğunu da zaruri kılar.

“ (Resûlüm!) de ki: İşte bu, benim yolumdur.
Ben Allah’a çağırıyorum. Ben ve bana uyanlar aydınlık bir yol üzerindeyiz.”
(Yusuf: 108)

Kainata anlam veren ve bir ruh mesabesinde olan ilahi vahiy, insanı insan yapan ve onun tekrimine vesile olan akıl, düşünce ruh ve daha başka hususlar; güneş, ay, yıldızlar zaman ve bütün bunlar insan gafletten kurtulsun diye üstü örtülen fıtratın üstündeki tozu silip tefekkür ve tedebbür etsin, kendine gelsin diye verilmişken, acaba insanoğlu bu mesajlar ve nimetlerle ilgilenmiyorsa ne ile ilgileniyor, ne ile uğraşıyor?

Mü’min gerek yücelerden ve gerek nefsinden onu tefekküre davet eden mesajlara kulak verip bütün bunları vesile kılarak manen Yüce Allah‘a yaklaşmaya gayret etmesi kulluğun gereğidir.